سیستم دستگاه تنفسی زنبور عسل

هر موجود زنده ای برای فعالیت و زنده ماندن نیازمند اکسیژن است که در این فرایند دی اکسید کربن نیز دفع می شود. این احتیاج زنبور عسل توسط سیستم تنفسی تراشه ای (tracheal respiratory system) مرتفع می گردد.تراشه ها لوله هایی هستند که توسط روزنه تنفسی به خارج از بدن وصل میشوند.از ده جفت روزنه تنفسی در زنبور عسل،سه جفت در طرفین سینه (هر بند سینه یک جفت)و هفت جفت در طرفین بندهای شکم قراردارند.بافتهای بدن اکسیژن لازم را به طور مستقیم از لوله های تنفسی و بدون دخالت خون گرفته  و گاز کربنیک را به ان پس می دهند.در بعضی از قسمتهای بدن لوله های تنفسی  بزرگ شده و به صورت کیسه های هوایی در امده اند.از ان جمله می توان کیسه های هوایی بزرگ شکم  و کیسه های هوایی کوچک در سر و سینه و پاهای حشره را نام برد.از این کیسه های هوایی هنگام پرواز استفاده شده و اکسیژن به بافتهای مورد نیاز بدن میرسد.