English

اطلاعیه های اخیر :

به‌روزشده. ذخیره ناموفق بود.
تعداد کلمات: 0
فقط بنویسید.
0 " alt="عسل با موم چوبی در جعبه های ۱۰ و ۱۲ شانی" />

خرید عسل با موم چوبی در جعبه های ۱۰ و ۱۲ شانی

عسل مهرنوش سهامی خاص

با حمد و سپاس فراوان به درگاه خداوند متعال شرکت عسل باران باغرو در سال ۱۳۹۰ با مدیریت سید فردین صفوی که خود از زنبورداران و فروشندگان عسل در استان اردبیل می باشند تاسیس شد. در ابتدای سیاست کاری ما در جهت تامین نیاز کارخانه های تولیدی و بسته بندی عسل کشور بود که به صورت عمده توانستیم با برند های مطرح کشور همکاری داشته باشیم

نام شرکت : عسل باران باغرو شماره ثبت : ۹۹۲۲
مطالب مرتبط با "پرورش زنبور عسل"

اداره کل راه و شهرسازی اردبیل از راه اندازی بازارچه عسل حمایت کند

خبرگزاری آریا- عضو انجمن ملی عسل ایران با انتقاد از اداره کل راه‌ و شهرسازی استان اردبیل گفت: راه‌اندازی بازارچه عسل اردبیل نیازمند اهتمام ویژه دستگاه‌های مربوطه است.
به گزارش خبرگزاری آریا از اردبیل، سید فردین صفوی شامگاه یکشنبه در حاشیه نشست خبری با اصحاب رسانه در جمع خبرنگاران در اردبیل اظهار داشت: با وجود اینکه بازارچه عسل اردبیل راه‌اندازی شده ولی متاسفانه به دلیل برخی بروکراسی‌های اداری و نبود حمایت کافی از سوی راه و شهرسازی اردبیل راه‌اندازی این بازارچه با مشکلات اساسی رو‌به‌رو شد و نیاز است اداره کل راه و شهرسازی در سال‌های آینده حمایت ویژه‌ای داشته باشد.
وی با اشاره به اینکه متاسفانه در حاشیه جاده‌های برون شهری عسل فروشی‌های غیربومی فعال هستند، افزود: با وجود اینکه با هماهنگی دستگاه‌های مربوطه عسل فروشی‌های برون شهری جمع‌آوری شده است ولی نیاز است راه و شهرسازی استان برای ساماندهی فروش عسل در اردبیل حمایت همه‌جانبه‌ای از راه‌اندازی بازارچه عسل داشته باشد.
رئیس اتحادیه تعاونی کشاورزی زنبورداران استان اردبیل بیان کرد: یکی از راهکارهای توسعه صادرات عسل و جمع‌آوری عسل‌ فروش‌های دوره‌گرد راه‌اندازی بازارچه عسل در اردبیل است که نیاز است مسئولان مربوطه برای راه‌اندازی آن حمایت‌های همه‌جانبه‌ای داشته باشند تا بتوانیم برند عسل اردبیل را جهانی کنیم.
صفوی تصریح کرد: متاسفانه عسل‌فروشی‌های دوره‌گرد به دلیل غیربهداشتی بودن عسل‌های خود و فروش عسل‌های نامرغوب صنعت زنبورداری عسل اردبیل را زیر سوال برده‌اند و باید مسئولان مربوطه هرچه زودتر مجوز عدم اسکان عسل‌فروشی‌های دوره‌گرد را صادر کنند تا صنعت زنبورداری عسل اردبیل پویا شود.
وی اظهار کرد: در حال‌حاضر ۴ هزار و ۸۰۰ زنبوردار در استان اردبیل در صنعت زنبورداری فعالیت می‌کنند که نیاز است برای ایجاد انگیزه در این تولیدکنندگان برخی بروکراسی‌های اداری برطرف شود و حمایت از این قشر فعال جامعه مد نظر قرار گیرد.
عضو انجمن ملی عسل ایران گفت: دفتر اتحادیه تعاونی کشاورزی زنبورداران استان اردبیل راه‌اندازی شده است و امیدواریم با راه‌اندازی این دفتر بتوانیم در معرفی عسل ناب سبلان اقدامات خوبی انجام دهیم.
صفوی بیان کرد: یکی دیگر از اولویت‌های اساسی اتحادیه تعاونی کشاورزی زنبورداران استان ایجاد عسل‌های ترکیبی با استفاده از ظرفیت شرکت‌های دانش‌بنیان است که با برنامه‌ریزی‌های منسجم درصدد هستیم با ورود به شرکت‌های دانش بنیان عسل اردبیل را به همگان معرفی کنیم.

آشنایی با دماهای حساس زنبور عسل

آشنایی با دما های حساس زنبور عسل قبل از آغاز بحث زمستان گذرانی باید ابتدا با خصوصیات دمایی زنبور عسل آشنا شد . ۱ – احساس تغییر درجه حرارت : بدن انسان در مقایسه با زنبور عسل ۱۰ برابر کمتر احساس تغییر درجه حرارت می کند . بطوری که اگر یک انسان سالم را در یک اتاق در بسته قرار دهیم و هوای اتاق را به آرامی گرم یا سرد کنیم . او تا وقتی که این تغییر کمتر از دو درجه سانتیگراد است متوجه تغییر نمی شود ولی این دما در زنبور عسل ۲ / ۰ درجه می باشد . ۲ – درجه حرارت داخل کندو ۳۵ درجه سانتیگراد می باشد . این دما برای رشد نوزادان ، تبخیر آب عسل و فعالیت های بدنی خود زنبور عسل ایده آل می باشد.در این دما زنبور ها نه احتیاج به سوخت عسل برای گرم کردن کندو و نه محتاج آوردن آب برای خنک کردن کندو دارند . و یا به عبارت دیگر اگر دما کمتر از این باشد زنبور ها با مصرف عسل و اصطکاک بدن هایشان با یکدیگر و تولید گرما سعی در رساندن دما به این درجه دارند و در صورت گرم بودن هوا با آوردن آب و اسپری کردن در کندو و بال زندن دما را تا این درجه خنک کنند . این درجه حرارت بهترین دما برای رشد نوزدادن است . در حرارت های کمتر رشد لارو ها بکندی انجام میگیرد . در صورت زیاد بودن حرارت نه تنها لارو ها خفه می شوند . بلکه با نزدیک شدن به درجه حرارت نزدیک ذوب شدن موم (۷۰ درجه سانتیگراد ) ساختمان شش ضلعی مومی شان ها نرم شده و در صورت سنگین بودن ( پر عسل ، گرده و یا حاوی شفیره ) احتمال از هم پاشیدگی و ریزش هم وجود دارد. البته در زمستان دمای داخل کندو گاه به صفر درجه و یا کمتر هم می رسد . اما به دلیل به خوشه رفتن زنبور ها این سرما باعث مرگ زنبور ها نمی شود . اما در صورتی که زنبور عسل به تنهایی در این درجه قرار گیرد بال ها و پاهایش فلج می شود . اگر بعد از مدت کوتاهی دوباره زنبور را در هوای بالا ۸ +درجه قرار دهیم زنبور دوباره قادر به ادامه زندگی می باشد . اما اگر زنبور مدت زمان زیادی در این حالت فلجی باقی بماند مرگش حتمی است . ۳ – در درجه حرارت های کمتر از ۸ +درجه سانتیگراد و بیشتر از +۴۹ درجه سانتیگراد ماهیچه های بال های زنبور عسل دچار فلجی شده و توان پرواز ندارد . به همین دلیل زنبور قادر به پرواز نیست .ولی توان راه رفتن هنوز دارد ۴ – هر گاه درجه حرارت داخل کندو کمتر از ۸ +درجه برسد زنبور به خوشه می رود .( بنا به گفته دکتر شهرستانی) البته در برخی نژاد ها در دمای صفر درجه زنبور های کلنی به خوشه می روند . ۵ – زنبور های عسل تا ۳۰ درجه زیر صفر هم می تواند به راحتی زمستان گذرانی کنند ( در صورت وجود عسل و جمعیت مناسب) ۶ – در صورتی که درجه حرارت داخل کندو به ۴۵ درجه برسد لارو ها و شفیره ها خود را از داخل حجره ها به بیرون انداخته و تلف می شوند . و اگر حرارت داخل کندو به ۵۰ درجه برسد زنبور های داخل کندو هم تلف می شوند .
zanboor-asal07
نکته ۱: این حساسیت های دمایی در نژاد های مختلف کمی فرق می کند . بطوری که زنبور های بومی مناطق گرم سیری به حرارت های بالا مقاومتر و در برابر سرما حساستر هستند و بلعکس زنبور های بومی مناطق سرد سیری به دما های پایین مقاوم تر و نسبت به دماهای بالاتر حساستر هستند. نکته ۲: زنبورعسل فقط در حال پرواز و بیرون از کندو مدفوع خود را دفع می کند در زمستان وقتی دمای هوا کمتر از ۸ +درجه باشد دیگر توان پرواز و بطبع توان دفع مدفوع ندارد در این شرایط مدفوع داخل بدن زنبور ذخیره شده و در حالت فشرده ( بدون ایجاد مشکل برای زنبور) تا مدت زیادی باقی می ماند و در روز هایی که گرمای هوا از ۸+ درجه بالاتر رفت ، زنبور های کارگر از کندو بیرون آمده و در حال پرواز دفع مدفوع کرده و فوری به کندو بر می گردند . البته زنبور دار ها نباید در زمستان درچه پرواز را ببندند . چون این انباشتگی مدفوع در داخل بدن زنبور اگر زیاد شود باعث بوجود آمدن مشکلاتی برای زنبور شده و یا دفع مدفوع در داخل کندو و رشد میکروب ها و ویرس ها شده و . . . . نکته ۳ : هنگامی که در اوایل بهار گرما به ۱۴ درجه رسید زنبور ها کندو ها را رها کرده و به جستجوی گرده و شهد می پردازند . در چنین حرارتی هنگام ظهر می توان کندو ها را خیلی سریع کنترل کوتاهی کرد. نکته ۴ : زمانی که گرمای هوا به ۸ +درجه و کمتر نزول و یا از ۳۷ درجه بالاتر رود زنبور دیگر کار نمی کند . بهترین دما برای فعالیت زنبور عسل بین ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتیگراد بالای صفر است .

راه و روش جلوگیری از بچه دادن زنبور عسل

ازدیاد وسیله ای برای ادامه بقاء نسل هر موجود زنده از جمله زنبور عسل است که ادامه حیات نسلهای وی را تضمین می کند. هدف ما در اینجا تنها جلوگیری از ازدیاد بیش از حد لزوم و بی موقع جمعیت ها است چه اغلب اتفاق می افتد که در وسط گل و شکوفه درختان یعنی درست همان زمانی که زنبورها باید با حرص و ولع به جمع آوری شهد و تبدیلشان به عسل باشند بچه می دهند. این باعث تقسیم یک جمعیت قوی به دو جمعیت متوسط و یا اغلب حتی به دو جمعیت ضعیف می گردد و همان طور که زنبور دارها آگاهند از جمعیت های ضعیف نباید انتظار عسل آوردن جالبی را داشت. همچنین باید با جمعیت ها طوری برنامه ریزی نمود که تنها به اندازه نیاز زنبور دار بچه بدهند نه بیشتر. برای جلوگیری از ازدیاد بی رویه و بی موقع جمعیت های زنبور عسل باید عواملی که آنها را تحریک به بچه دادن می کنند بشناسیم و از راه های صحیح بر ضدشان مبارزه کنیم. مهمترین عوامل بچه دادن زنبور عسل عبارتند از: ۱- تنگی جا در کندو : ملکه از اواخر بهمن ماه تخمگذاری سالیانه اش را شروع می کند و هر روز که بگذرد به تعداد تخمهائی که روزانه می گذارد می افزاید و تخمها پس از گذراندن دوره لاروی تبدیل به زنبور کامل می گردند و نخست در داخل و سپس در خارج از کندو به فعالیت می پردازند.
بدین طریق تعداد زنبورهای موجود در کندو از اسفند الی خرداد مرتب زیاد و زیادتر می شوند تا بالاخره کار را به جایی می رساند که نه تنها هر دو سطح هر ۱۰ قاب را پر می کنند بلکه حجم کندو هم برای این تعداد زیاد زنبورها ناکافی می گردد. از این لحظه زنبورها به فکر بچه دادن و تقسیم شدن می افتند تا جای کافی برای هر یک از آنها فراهم شود. راه مبارزه با تنگی جا در کندو : برای مقابله با آن کافی است که پیش از آنکه جمعیت احساس کمبود جا کند رویش یک نیم طبقه و یا یک طبقه با شان های بافته شده گذاشت و بدین وسیله حجم داخل کندو را زیاد کرد تا جمعیت دیگر به فکر بچه دادن نیفتد. ۲- بیکاری زنبور عسل ها : در جمعیتهای قوی، زنبورهای جوانی که هنوز قادر به پرواز نیستند به هر دلیلی بیکار شوند پس از مدت کوتاهی تعدادی سلولهای ملکه یا پستانک درست می کنند. ملکه ممکن است داخل آنها تخم بگذارد و یا داخلشان تخمگذاری ننمایند. هرگاه ملکه داخل آنها تخم گذاشت، تخمها پس از مدتی تبدیل به لارو و ملکه کامل گشته و جمعیت بچه می دهند. ساختن سلولهای ملکه در کندو بوسیله زنبورها بدون اینکه ملکه داخلشان تخمگذاری کند به هیچ وجه دلیل براین نیست که جمعیت تصمیم به بچه دادن را دارد. چه اغلب زنبورهای جوان موم ساز به صورت غریزی این کار را می کند. ولی پس از تخمگذاری ملکه در داخل آنها جمعیت حتما تصمیم نهائیش را گرفته و خیال بچه دادن را دارد و دیگر امکان انصراف نه برای زنبورها وجود دارد و نه برای زنبور دار. عاقلانه ترین کار این است که آنرا به حال خودش گذاشت تا بچه بدهد. و یا بهتر از جمعیت یک بچه مصنوعی گرفت. این یک قانون در زنبور داری است که تا زمانیکه ملکه در داخل سلولها ی ملکه تخم نگذاشته میتوان وی را از فکر بچه دادن منصرف نمود ولی پس از تخم گذاری در داخلشان دیگر چنین امکانی وجود ندارد. کندن سلولهای ملکه یا پستانک که داخلشان تخم یا لارو درحال رشد می باشند کاری غلط و بی نتیجه است.
چون باعث انصراف جمعیت از بچه دادن نخواهد شد، دوباره پستانکهای تازه درست کرده ملکه هم فوری داخلشان تخم می گذارد. هرگاه چندین بار این کار تکرار گردد گو اینکه جمعیت خسته شده و دیگر به ساختن سلولهای ملکه ادامه نمی دهد ولی به تلافی از کارکردن و عسل آوردن صرفنظر کرده بدین وسیله به زنبور دار ضرر می زند. راه مبارزه با بیکاری زنبور عسل ها : برای جلوگیری از بیکاری کافی است که یک قاب با نواری از موم پرچ شده به پهنای تقریبی ۳ سانتیمتر در کندو آویزان کرد تا زنبورهای بیکار و جوان به کار ساختن و بافتن آن پرداخته و دیگر بیکار نباشند و از فکر بچه دادن منصرف گردند. درصورت لزوم می توان هر چند روز یکبار قاب تازه بافته شده را از کندو بیرون آورده و یک قاب تازه با نوار ۳ سانتیمتری موم پرچ شده بجایش آویزان نمود تا وضع در طبیعت عوض شده و امکان کار کردن در خارج از کندو برایشان به وجود آید. ۳- بارانهای طویل المدت : بدی هوا در فصل رشد یعنی در بهار باعث بیکار شدن زنبورهای فعال و عدم امکان خروجشان از کندو می گردد. هرگاه مدت بدی هوا و یا باران زیاد باشد زنبورهای بیکار را به فکر بچه دادن می اندازد بخصوص اگر جمعیت قوی هم باشد. راه مبارزه : یکی از قابهای پر از لارو سر بسته کندو را بدون زنبور برداشته داخل یک کندوی ضعیف آویزان می کنند و بجای آن یک دیواره و یا یک قاب با نوار مومی پرچ شده ۳ سانتیمتری می آویزند تا زنبورها وقت بیکاریشان را با کار کردن روی آنها بگذرانند و به فکر بچه دادن نیفتند. ۴- کم شدن ناگهانی گلها و شهد در طبیعت پس از یک دوره وفور : قطع و یا کم شدن شدید و ناگهانی گلها و شهد در منطقه ای که قبلا پر از گلهای عسل خیز بوده و گرده فراوان نیز داشت باعث بیکار ماندن زنبورهای فعال جمعیتهای قوی می گردد و فکر و خیالشان را به سمت بچه دادن سوق می دهد. راه مبارزه : کندو را بهتر است هرچه سریعتر به نقاط پر گل کوچ داد تا زنبورها دوباره امکان فعالیت داشته باشند. ۵- زیادی تعداد زنبورهای جوان : زیاد شدن تعداد زنبورهای جوان که غدد شیریشان ترشح فراوان دارد، می تواند جمعیت را وادار به بچه دادن کند تا این زنبورهای جوان بتوانند موادی را که از غددشان ترشح می شود در اختیار لاروها قرار دهند. راه مبارزه : الف- ملکه را در تخمگذاری محدود کرد. برای این کار یک پنجره ملکه در داخل کندو و موازی با شانها گذاشت و ملکه را نیز به آنجا منتقل نمود تا تنها داخل همین ۲ شان بتواند تخمگذاری کند. پس از تخمگذاری شانهای پر از تخم را برداشته و بدون زنبور داخل کندوهای ضعیف آویزان نموده و یک الی دو شان خالی تازه به ملکه داد. بدینوسیله هم ملکه به اندازه نیاز و ظرفیتش تخم گذاشته و هم از تولید بیش از حد زنبورهای جوان در داخل کندوی قوی جلوگیری شده است. ب- هر هفته یک شان پر از لارو سر بسته بدون زنبور را از کندو برداشته و یک دیواره یا قاب بافته شده را بجایش آویزان نمود. شان پر از لارو سر بسته را داخل یک کندوی نسبتا ضعیف یا متوسط آویزان و آن را تقویت می کنند.
زنبور عسل
محل آویزان کردنش نقطه ایست که در آنجا زنبورها زیادترند. ۶- نژاد : نژادهای وجود دارند که بطور ارثی بچه زیاد می دهند. نژاد زنبور عسل ایرانی یکی از آنهاست. این نژادها در برابر تمام راههای مبارزه مقاومت کرده و هر کاری را که زنبور دار بکند آنها در نهایت بچه خواهند داد. بطور مثال جمعیتهای نژاد ایرانی حتی زمانی که ضعیف هستند باز هم بچه می دهند چون بچه دادن در ارث و خون آنهاست.

راه مبارزه : تنها راهی که برای مبارزه بر ضد خاصیت بچه دهی ارثی جمعیتها وجود دارد تعویض ملکه آنها با ملکه ای از نژاد دیگر است که خاصیت بچه دهی در آنها کمتر باشد.

پرورش زنبور عسل با روش های مدرن

در حالی که پژوهشگران زنبور عسل با طیف متنوعی از تحقیقات و فناوری ها از زنبورهای رباتیک با جنبش پربسامد گرفته تا اسکنرهای DNA و آنالیزهای پزشکی قانونی دانه گرده حسابی سرگرم نشان می دهند، اما پرورش دهندگان زنبور عسل باید دور از دنیای مدرن کماکان به سرکشی و رفت و روب منبع تغذیه میراث قرن نوزدهمی اهتمام بورزند.

در این بین، گروه سومی نیز سرگرم زنبورهای عسل هستند که می خواهند با ورود میکروفن، حسگرها و ریزرایانه ها به کندوهای عسل، زمینه توسعه و بهبود این حرفه را فراهم کنند.

اما مشکل یا موانعی که این حرفه ۲۰۰ ساله را از تغییر و تحول و هماهنگی با لوازم پیشرفت روز بازداشته، در چیست؟

شاغلان این حرفه مسائل مالی را مقصر می دانند. به رغم آن که زنبورهای عسل نقشی تعیین کننده در فر آیند گرده افشانی محصولات کشاورزی به ارزش میلیاردها دلار ایفا می کنند، اما واقعیت این است که یک کندوی عسل به طور معمول عسلی تولید می کند که ارزش خرده فروشی آن بیشتر از ۱۰۰۰ دلار در سال نیست.

البته شمار معدودی پرورش دهندگان زنبور عسل خوش اقبال وجود دارند که از سوی کشاورزان با پیشنهاد اجاره زنبورهای شان برای گرده افشانی مواجه می شوند، اما با احتساب درآمدهای جانبی هنوز هم بودجه کلی برای تجهیزات مدرن تجملی خیلی ضعیف است.

از همین رو، زنبورداران قادرند کار پیگیری سلامت و عملکرد عسل سازی کارگرانشان را صرفا با توسل به برخی شیوه های ناکارآمد و ناشیانه عملی سازند.

شاید این قبیل راه و رسم زنبورداری در گذشته دورتر کارگر و ثمربخش بوده است، اما از این واقعیت نمی توان چشم پوشی کرد که در دوران معاصر زنبورهای عسل از جانب بیماری ها، آفت کش های نباتی و جانوری، چندپارگی فضای گیاه یابی و حتی بیماری مزمن مرموزی که صرفا به اختلال فروپاشی کلونی معروف است، تحت فشار روزافزونی قرار داشته اند.

همین اواخر، محققان دانشگاهی طی همکاری تحقیقاتی با کارشناسان جنگ میکروبی از کشف یک ویروس جدید و یک قارچ رایج خبر داده اند که در کلیه کندوهای مبتلا به فروپاشی دیده می شوند، اما نتیجه گیری آنها محل تردید و سوال دارد و اساسا به یک سرنخ علاج و درمانی اشاره ندارد.

با وجود چنین مخاطرات روزافزونی که فعالیت های زنبورداری را به هدف آسیب پذیری بدل ساخته است، نیازمندی پرورش دهندگان عادی زنبور عسل به مساعدت فناوری های برتر و شیوه های بهره برداری مطابق دانش روز واقعا احساس می شود، اما موضوعی که در این میان روشن نیست، به نحوه تأمین و استطاعت به خدمت گرفتن تجهیزات فناورانه از سوی پرورش دهندگان مربوط می شود.

از قرار معلوم گروهی از مهندسان الکترونیک و رایانه علاقه مند به پرورش زنبور عسل تلاش دارند با بهره گیری از تجارب حرفه ای خود در زمینه تجزیه سامانه های رایانه ای و هوش مصنوعی وضعیت فعلی این حرفه را تغییر دهند.

ماجرای طرح و نقشه های توسعه بخش آنها برای زنبورهای عسل از این قرار است که می خواهند سایت اختصاصی خود را به پایگاه مهندسی و قطبی در جهت توسعه ارزان فناوری های مناسب برای پرورش دهندگان زنبور عسل بدل سازند که طیف متنوعی از طرح و پروژه ها را از ترازوهای کندوی هوشمند گرفته تا ردیابی لیزری زنبورها در برخواهد گرفت.

به عنوان مثال، یک ترازوی کیفی ۲۰ دلاری که با ۵ تا ۱۰ دلار سخت افزار اسقاطی تقویت شده است، می تواند وزن تعداد زیادی کندو را طی یک روز کنترل کند. این ابزار ساده و ارزان قیمت می تواند برآوردی تخمینی از میزان عسل تولیدی زنبورها و همچنین برآوردی کلی از وضعیت سلامت عمومی کندو ارائه کند.

کارکرد ساده این ابزار نیز به نحوی است که کاربر با میله اهرمی که توسط یک کابل به ترازو متصل شده فقط یک طرف کندو را به آرامی بلند می کند و با فرض این که عسل و زنبورها به طور یکنواختی داخل کندو توزیع شده اند، ترازو روی نصف وزن کندو به حالت موازنه درخواهد آمد.

طرح جالب توجه دیگری که ترازوی هوشمند کندو را هم پشت سر می گذارد، پایش وزن کندو به صورت بازده فوری عملکردهای همزمان یا همان زمان حقیقی است؛ به نحوی که همزمان نه تنها امکان اندازه گیری تولید عسل را فراهم می کند، بلکه رهگیری ۲ رویداد عزیمت و ورود جمعی هزاران زنبوری را که هر روز از یک کندو به منظور گشتزنی و یافتن گیاهان صورت می پذیرد ، میسر می کند.

برای قطعه یابی ارزان این طرح می توان به طور نمونه با پیاده کردن قطعات یک ترازوی حمام ۲۰ دلاری به ۴ کشش سنج کامل و بی عیب دست یافت.

البته خروجی یک ابزار کشش سنج تحت فشار بار ثابت و مداوم انحراف پیدا می کند و مهندسان گروه در پی کنار زدن این مشکل از راه تمرکز بر اوج و فرودهای روزانه کندوها هستند که ایده ای ابتکاری ولی مستلزم زمان و آزمایش بیشتر است.

با این اوصاف و صرف نظر از ایده ها، نحوه ساخت و ارائه ادوات و تدابیر اتخاذی برای خروجی ارزان محصولات، آنچه در نهایت از دل این برنامه توسعه بیرون می آید، کندوی مدرنی است که حضور بیگانه ها را در هیأت افزارهای الکترونیکی تجربه می کند.

حتی این کندوهای جدید را می توان به صورت مستعمرات مدرنی توصیف کرد که با کنترل اجتماع زنبورهای عسل و نفوذ به اطلاعات سازمانی آن به تهیه گزارش می پردازد.

چنین کندویی قادر به گزارش وضعیت ورود و خروج انفرادی زنبورها خواهد بود و چه بسا حسگرهای خارجی بتوانند محلی که زنبورها گرده های خود را جمع آوری می کنند ردیابی کرده و در عین حال مشکلات و زحمت هایی را که در این راه با آن مواجه می شوند، تعقیب و مشخص کند.

در حالی که حسگرهای بیرونی به کنترل و گزارش عملکرد خارج از کندوی زنبورها مشغولند، حسگرهای داخلی نیز امور داخل کندو را تحت نظر گرفته و اطلاعات سودمندی را فراهم می کنند.

گزارش وضعیت دما و رطوبت؛ تأمین داده هایی برای تشخیص کنه، قارچ ها و سایر مهاجمان مزاحم و همچنین نگهداشتن صورتحساب تولید عسل کندو از جمله وظایف حسگرهای داخلی است.

جالب توجه اینجاست که کار نظارت و سرپرستی تمام بخش هایی که برای دست اندازی و اطلاعات گیری استفاده می شود به عهده تعدادی ریزرایانه ارزان است. زنبورهای عسل حتی در زمستان و زمانی که کندو در خفتگی به سر می برد نیز از کنترل و مراقبت در امان نیستند.

حضور یک میکروفن در این دوره می تواند شدت صوت زنبورهای کارگر را پایش کند که برای تولید گرما جهت گرمایش بقیه کلونی مشغول ورزش دادن عضلات بالشان هستند.

البته دست گذاشتن روی این حوزه از حیات کندوی عسل و تخصیص فناوری های پایشگری مناسب آن از جمله مواردی است که پیش از طرح هر گونه پیشنهاد و تجزیه و تحلیلی نیازمند جمع آوری داده های زیادی خواهد بود و در عین حال از توجه و عزم جدی مهندسان این برنامه برای متحول کردن پرورش زنبور عسل حکایت دارد.

در واقع اهمیت جستجو و کسب اطلاعات بیشتر از کندوهای عسل برای ارائه راه حل های فناورانه به خود زنبورها و اهمیت حیات و سازمان اجتماعی زندگی آنها برمی گردد.

به بیان دیگر در حالی که مهندسان از ابتدا با تصمیم کاهش هر چه بیشتر زحمت کار زنبورها و پرورش دهندگان وارد این جریان شدند، اما در عمل این حوزه کاری را به اندازه ای که تصور می کردند حوزه استانداردی نیافتند که استنادپذیر و قابل فهم و پردازش از طریق رایانه باشد. همچنان که مهندسان با مشکلات عملی فر آیند دیجیتالی کردن کندوهای عسل و کنترل رایانه ای نبض حیات آن مواجه می شدند، بیش از پیش خود را گرفتار معمای هوش زنبورهای عسل می یافتند.

در حالی که زنبورهای عسل به طور انفرادی صرفا از مغزهای ابتدایی برخوردارند و تنها حدود ۶ هفته عمر می کنند، اما همین ابرسازمان که یک دسته زنبور به حساب می آید قادر است در قبال مشکلاتی که بندرت و به طور فوق العاده با آن مواجه می شود ـ مثل موقعیت کندویی جدید ـ تصمیمات سریعی اتخاذ کند.

با این تفاصیل، برای مهندسان این برنامه که با پشتوانه ای از تجربه های مکرر در زمینه هوش مصنوعی پا به این عرصه گذاشته اند، هوش زنبورهای عسل به منزله چالش یا معمای بزرگی است که ابعاد کار را فراتر از تصور و پیش بینی های اولیه ترسیم می کند؛ کاری که جرقه اولیه آن از راه اندازی یک سرگرمی پرورش زنبور عسل زده شد و با تصمیم برای مهندسی کردن این حرفه در نهایت به برنامه ای برای توسعه فناوری های مناسب و ارزان پرورش زنبور عسل ختم شده است.

با این اوصاف، حضور کارشناسان با تجربه حوزه الکترونیک و رایانه در پشت این برنامه که از قضا خود پیگیر پرورش زنبور عسل هستند و افزون بر آن اتخاذ رویکردهای مثبت و ابتکاری برنامه به موارد مهمی همچون پایگاه مرجع مجازی، توسعه ارزان محور و بازیافت ضایعات الکترونیک همه حاکی از آن است که برنامه توسعه ارزان فناوری های مناسب پرورش زنبور عسل طرحی جالب و توسعه بخش همسو با نیازهای اقتصادی و حرفه ای این شاخه مهم کشاورزی خواهد بود که عمدتا به دلایل مالی از قافله هماهنگی و بهره مندی از دانش و فناوری های روز جدا افتاده و کماکان به شکل سنتی و دستی بهره برداری می شود.