اهمیت زنبور نر در کندوی زنبور عسل

اهمیت زنبور نر در کندوی زنبور عسل ; ملكه باكره در زمان جفتگيري به طور متوسط با 10-7 زنبور نر جفتگيري ميكند ولي اين رقم تا بيش از 20 زنبور نر گزارش شده است. ملكه های باكره و زنبورهاي نر قادرند تا چندين كيلومتر از كندوی خود پرواز كرده و در صورت عدم وجود زنبور نر بالغ ملكه ممكن است آنقدر دور شود كه قادر به مراجعت به كندو نباشد. از اين رو بايد در محدوده پرواز جفتگيری ملكه ها زنبورهای نر مناسب به تعداد كافي وجود داشته باشند. ثابت شده است كه زنبورهاي نر هر زنبورستان هنگام بعد از ظهر پرواز كرده و به نقاط معينی رفته و در انجا تجمع ميكنند. اين محلها را منطقه تجمع زنبور نر مي گويند. ملكه های باكره نيز اين محل ها را پيدا كرده و براي جفتگيری به آنجا پرواز ميكنند. برای توليد تعداد كمي ملكه (حدود صد عدد) تامين زنبورهاي نر مشكل مهمي نيست؛ زيرا خود كندو ها در فصل مساعد به تعداد كافي زنبور نر توليد ميكنند. ولي اطمينان زيادی به نژاد و خصوصيات ژنتيكي آنها نمي توان داشت. بر عكس در مواقعي كه هزارها ملكه پرورش داده ميشوند، وجود تعداد كافي زنبور نر اهميت زيادی دارد. زيرا در يک بعد از ظهر ممكن است ملكه های باكره زيادی در جستجوي زنبور نر با يكديگر رقابت نمايند و اين امر ممكن است در روزهای پي در پي تكرار شود.

بهترين راه پرورش و توليد زنبورهاي نر به تعداد كافي اينست كه يك تا دو شان زنبور نر را در هر يك از كندوهای پدری انتخاب شده قرار داده و اجازه داده شود كه ملكه در انها تخمگذاری كند. اين كار بايد حدود 40-35 روز قبل از استفاده از زنبورهای نر شروع شده و به طور مرتب تكرار گردد. هر كندوی پدری مخصوص پرورش زنبور نر، قادر است تا حدود 200  ملكه را با زنبورهای نر خود بارور كند. كندوهای پدری را بايد از نژاد بسيار خوب انتخاب كرده و با شربت قند 50 درصد و گرده گل كافي تغذيه نمود.