English

اطلاعیه های اخیر :

به‌روزشده. ذخیره ناموفق بود.
تعداد کلمات: 0
فقط بنویسید.
0 " alt="عسل با موم چوبی در جعبه های ۱۰ و ۱۲ شانی" />

خرید عسل با موم چوبی در جعبه های ۱۰ و ۱۲ شانی

عسل مهرنوش سهامی خاص

با حمد و سپاس فراوان به درگاه خداوند متعال شرکت عسل باران باغرو در سال ۱۳۹۰ با مدیریت سید فردین صفوی که خود از زنبورداران و فروشندگان عسل در استان اردبیل می باشند تاسیس شد. در ابتدای سیاست کاری ما در جهت تامین نیاز کارخانه های تولیدی و بسته بندی عسل کشور بود که به صورت عمده توانستیم با برند های مطرح کشور همکاری داشته باشیم

نام شرکت : عسل باران باغرو شماره ثبت : ۹۹۲۲
مطالب مرتبط با "آموزش های پرورش زنبور عسل"

اداره کل راه و شهرسازی اردبیل از راه اندازی بازارچه عسل حمایت کند

خبرگزاری آریا- عضو انجمن ملی عسل ایران با انتقاد از اداره کل راه‌ و شهرسازی استان اردبیل گفت: راه‌اندازی بازارچه عسل اردبیل نیازمند اهتمام ویژه دستگاه‌های مربوطه است.
به گزارش خبرگزاری آریا از اردبیل، سید فردین صفوی شامگاه یکشنبه در حاشیه نشست خبری با اصحاب رسانه در جمع خبرنگاران در اردبیل اظهار داشت: با وجود اینکه بازارچه عسل اردبیل راه‌اندازی شده ولی متاسفانه به دلیل برخی بروکراسی‌های اداری و نبود حمایت کافی از سوی راه و شهرسازی اردبیل راه‌اندازی این بازارچه با مشکلات اساسی رو‌به‌رو شد و نیاز است اداره کل راه و شهرسازی در سال‌های آینده حمایت ویژه‌ای داشته باشد.
وی با اشاره به اینکه متاسفانه در حاشیه جاده‌های برون شهری عسل فروشی‌های غیربومی فعال هستند، افزود: با وجود اینکه با هماهنگی دستگاه‌های مربوطه عسل فروشی‌های برون شهری جمع‌آوری شده است ولی نیاز است راه و شهرسازی استان برای ساماندهی فروش عسل در اردبیل حمایت همه‌جانبه‌ای از راه‌اندازی بازارچه عسل داشته باشد.
رئیس اتحادیه تعاونی کشاورزی زنبورداران استان اردبیل بیان کرد: یکی از راهکارهای توسعه صادرات عسل و جمع‌آوری عسل‌ فروش‌های دوره‌گرد راه‌اندازی بازارچه عسل در اردبیل است که نیاز است مسئولان مربوطه برای راه‌اندازی آن حمایت‌های همه‌جانبه‌ای داشته باشند تا بتوانیم برند عسل اردبیل را جهانی کنیم.
صفوی تصریح کرد: متاسفانه عسل‌فروشی‌های دوره‌گرد به دلیل غیربهداشتی بودن عسل‌های خود و فروش عسل‌های نامرغوب صنعت زنبورداری عسل اردبیل را زیر سوال برده‌اند و باید مسئولان مربوطه هرچه زودتر مجوز عدم اسکان عسل‌فروشی‌های دوره‌گرد را صادر کنند تا صنعت زنبورداری عسل اردبیل پویا شود.
وی اظهار کرد: در حال‌حاضر ۴ هزار و ۸۰۰ زنبوردار در استان اردبیل در صنعت زنبورداری فعالیت می‌کنند که نیاز است برای ایجاد انگیزه در این تولیدکنندگان برخی بروکراسی‌های اداری برطرف شود و حمایت از این قشر فعال جامعه مد نظر قرار گیرد.
عضو انجمن ملی عسل ایران گفت: دفتر اتحادیه تعاونی کشاورزی زنبورداران استان اردبیل راه‌اندازی شده است و امیدواریم با راه‌اندازی این دفتر بتوانیم در معرفی عسل ناب سبلان اقدامات خوبی انجام دهیم.
صفوی بیان کرد: یکی دیگر از اولویت‌های اساسی اتحادیه تعاونی کشاورزی زنبورداران استان ایجاد عسل‌های ترکیبی با استفاده از ظرفیت شرکت‌های دانش‌بنیان است که با برنامه‌ریزی‌های منسجم درصدد هستیم با ورود به شرکت‌های دانش بنیان عسل اردبیل را به همگان معرفی کنیم.

آشنایی با دماهای حساس زنبور عسل

آشنایی با دما های حساس زنبور عسل قبل از آغاز بحث زمستان گذرانی باید ابتدا با خصوصیات دمایی زنبور عسل آشنا شد . ۱ – احساس تغییر درجه حرارت : بدن انسان در مقایسه با زنبور عسل ۱۰ برابر کمتر احساس تغییر درجه حرارت می کند . بطوری که اگر یک انسان سالم را در یک اتاق در بسته قرار دهیم و هوای اتاق را به آرامی گرم یا سرد کنیم . او تا وقتی که این تغییر کمتر از دو درجه سانتیگراد است متوجه تغییر نمی شود ولی این دما در زنبور عسل ۲ / ۰ درجه می باشد . ۲ – درجه حرارت داخل کندو ۳۵ درجه سانتیگراد می باشد . این دما برای رشد نوزادان ، تبخیر آب عسل و فعالیت های بدنی خود زنبور عسل ایده آل می باشد.در این دما زنبور ها نه احتیاج به سوخت عسل برای گرم کردن کندو و نه محتاج آوردن آب برای خنک کردن کندو دارند . و یا به عبارت دیگر اگر دما کمتر از این باشد زنبور ها با مصرف عسل و اصطکاک بدن هایشان با یکدیگر و تولید گرما سعی در رساندن دما به این درجه دارند و در صورت گرم بودن هوا با آوردن آب و اسپری کردن در کندو و بال زندن دما را تا این درجه خنک کنند . این درجه حرارت بهترین دما برای رشد نوزدادن است . در حرارت های کمتر رشد لارو ها بکندی انجام میگیرد . در صورت زیاد بودن حرارت نه تنها لارو ها خفه می شوند . بلکه با نزدیک شدن به درجه حرارت نزدیک ذوب شدن موم (۷۰ درجه سانتیگراد ) ساختمان شش ضلعی مومی شان ها نرم شده و در صورت سنگین بودن ( پر عسل ، گرده و یا حاوی شفیره ) احتمال از هم پاشیدگی و ریزش هم وجود دارد. البته در زمستان دمای داخل کندو گاه به صفر درجه و یا کمتر هم می رسد . اما به دلیل به خوشه رفتن زنبور ها این سرما باعث مرگ زنبور ها نمی شود . اما در صورتی که زنبور عسل به تنهایی در این درجه قرار گیرد بال ها و پاهایش فلج می شود . اگر بعد از مدت کوتاهی دوباره زنبور را در هوای بالا ۸ +درجه قرار دهیم زنبور دوباره قادر به ادامه زندگی می باشد . اما اگر زنبور مدت زمان زیادی در این حالت فلجی باقی بماند مرگش حتمی است . ۳ – در درجه حرارت های کمتر از ۸ +درجه سانتیگراد و بیشتر از +۴۹ درجه سانتیگراد ماهیچه های بال های زنبور عسل دچار فلجی شده و توان پرواز ندارد . به همین دلیل زنبور قادر به پرواز نیست .ولی توان راه رفتن هنوز دارد ۴ – هر گاه درجه حرارت داخل کندو کمتر از ۸ +درجه برسد زنبور به خوشه می رود .( بنا به گفته دکتر شهرستانی) البته در برخی نژاد ها در دمای صفر درجه زنبور های کلنی به خوشه می روند . ۵ – زنبور های عسل تا ۳۰ درجه زیر صفر هم می تواند به راحتی زمستان گذرانی کنند ( در صورت وجود عسل و جمعیت مناسب) ۶ – در صورتی که درجه حرارت داخل کندو به ۴۵ درجه برسد لارو ها و شفیره ها خود را از داخل حجره ها به بیرون انداخته و تلف می شوند . و اگر حرارت داخل کندو به ۵۰ درجه برسد زنبور های داخل کندو هم تلف می شوند .
zanboor-asal07
نکته ۱: این حساسیت های دمایی در نژاد های مختلف کمی فرق می کند . بطوری که زنبور های بومی مناطق گرم سیری به حرارت های بالا مقاومتر و در برابر سرما حساستر هستند و بلعکس زنبور های بومی مناطق سرد سیری به دما های پایین مقاوم تر و نسبت به دماهای بالاتر حساستر هستند. نکته ۲: زنبورعسل فقط در حال پرواز و بیرون از کندو مدفوع خود را دفع می کند در زمستان وقتی دمای هوا کمتر از ۸ +درجه باشد دیگر توان پرواز و بطبع توان دفع مدفوع ندارد در این شرایط مدفوع داخل بدن زنبور ذخیره شده و در حالت فشرده ( بدون ایجاد مشکل برای زنبور) تا مدت زیادی باقی می ماند و در روز هایی که گرمای هوا از ۸+ درجه بالاتر رفت ، زنبور های کارگر از کندو بیرون آمده و در حال پرواز دفع مدفوع کرده و فوری به کندو بر می گردند . البته زنبور دار ها نباید در زمستان درچه پرواز را ببندند . چون این انباشتگی مدفوع در داخل بدن زنبور اگر زیاد شود باعث بوجود آمدن مشکلاتی برای زنبور شده و یا دفع مدفوع در داخل کندو و رشد میکروب ها و ویرس ها شده و . . . . نکته ۳ : هنگامی که در اوایل بهار گرما به ۱۴ درجه رسید زنبور ها کندو ها را رها کرده و به جستجوی گرده و شهد می پردازند . در چنین حرارتی هنگام ظهر می توان کندو ها را خیلی سریع کنترل کوتاهی کرد. نکته ۴ : زمانی که گرمای هوا به ۸ +درجه و کمتر نزول و یا از ۳۷ درجه بالاتر رود زنبور دیگر کار نمی کند . بهترین دما برای فعالیت زنبور عسل بین ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتیگراد بالای صفر است .

راه و روش جلوگیری از بچه دادن زنبور عسل

ازدیاد وسیله ای برای ادامه بقاء نسل هر موجود زنده از جمله زنبور عسل است که ادامه حیات نسلهای وی را تضمین می کند. هدف ما در اینجا تنها جلوگیری از ازدیاد بیش از حد لزوم و بی موقع جمعیت ها است چه اغلب اتفاق می افتد که در وسط گل و شکوفه درختان یعنی درست همان زمانی که زنبورها باید با حرص و ولع به جمع آوری شهد و تبدیلشان به عسل باشند بچه می دهند. این باعث تقسیم یک جمعیت قوی به دو جمعیت متوسط و یا اغلب حتی به دو جمعیت ضعیف می گردد و همان طور که زنبور دارها آگاهند از جمعیت های ضعیف نباید انتظار عسل آوردن جالبی را داشت. همچنین باید با جمعیت ها طوری برنامه ریزی نمود که تنها به اندازه نیاز زنبور دار بچه بدهند نه بیشتر. برای جلوگیری از ازدیاد بی رویه و بی موقع جمعیت های زنبور عسل باید عواملی که آنها را تحریک به بچه دادن می کنند بشناسیم و از راه های صحیح بر ضدشان مبارزه کنیم. مهمترین عوامل بچه دادن زنبور عسل عبارتند از: ۱- تنگی جا در کندو : ملکه از اواخر بهمن ماه تخمگذاری سالیانه اش را شروع می کند و هر روز که بگذرد به تعداد تخمهائی که روزانه می گذارد می افزاید و تخمها پس از گذراندن دوره لاروی تبدیل به زنبور کامل می گردند و نخست در داخل و سپس در خارج از کندو به فعالیت می پردازند.
بدین طریق تعداد زنبورهای موجود در کندو از اسفند الی خرداد مرتب زیاد و زیادتر می شوند تا بالاخره کار را به جایی می رساند که نه تنها هر دو سطح هر ۱۰ قاب را پر می کنند بلکه حجم کندو هم برای این تعداد زیاد زنبورها ناکافی می گردد. از این لحظه زنبورها به فکر بچه دادن و تقسیم شدن می افتند تا جای کافی برای هر یک از آنها فراهم شود. راه مبارزه با تنگی جا در کندو : برای مقابله با آن کافی است که پیش از آنکه جمعیت احساس کمبود جا کند رویش یک نیم طبقه و یا یک طبقه با شان های بافته شده گذاشت و بدین وسیله حجم داخل کندو را زیاد کرد تا جمعیت دیگر به فکر بچه دادن نیفتد. ۲- بیکاری زنبور عسل ها : در جمعیتهای قوی، زنبورهای جوانی که هنوز قادر به پرواز نیستند به هر دلیلی بیکار شوند پس از مدت کوتاهی تعدادی سلولهای ملکه یا پستانک درست می کنند. ملکه ممکن است داخل آنها تخم بگذارد و یا داخلشان تخمگذاری ننمایند. هرگاه ملکه داخل آنها تخم گذاشت، تخمها پس از مدتی تبدیل به لارو و ملکه کامل گشته و جمعیت بچه می دهند. ساختن سلولهای ملکه در کندو بوسیله زنبورها بدون اینکه ملکه داخلشان تخمگذاری کند به هیچ وجه دلیل براین نیست که جمعیت تصمیم به بچه دادن را دارد. چه اغلب زنبورهای جوان موم ساز به صورت غریزی این کار را می کند. ولی پس از تخمگذاری ملکه در داخل آنها جمعیت حتما تصمیم نهائیش را گرفته و خیال بچه دادن را دارد و دیگر امکان انصراف نه برای زنبورها وجود دارد و نه برای زنبور دار. عاقلانه ترین کار این است که آنرا به حال خودش گذاشت تا بچه بدهد. و یا بهتر از جمعیت یک بچه مصنوعی گرفت. این یک قانون در زنبور داری است که تا زمانیکه ملکه در داخل سلولها ی ملکه تخم نگذاشته میتوان وی را از فکر بچه دادن منصرف نمود ولی پس از تخم گذاری در داخلشان دیگر چنین امکانی وجود ندارد. کندن سلولهای ملکه یا پستانک که داخلشان تخم یا لارو درحال رشد می باشند کاری غلط و بی نتیجه است.
چون باعث انصراف جمعیت از بچه دادن نخواهد شد، دوباره پستانکهای تازه درست کرده ملکه هم فوری داخلشان تخم می گذارد. هرگاه چندین بار این کار تکرار گردد گو اینکه جمعیت خسته شده و دیگر به ساختن سلولهای ملکه ادامه نمی دهد ولی به تلافی از کارکردن و عسل آوردن صرفنظر کرده بدین وسیله به زنبور دار ضرر می زند. راه مبارزه با بیکاری زنبور عسل ها : برای جلوگیری از بیکاری کافی است که یک قاب با نواری از موم پرچ شده به پهنای تقریبی ۳ سانتیمتر در کندو آویزان کرد تا زنبورهای بیکار و جوان به کار ساختن و بافتن آن پرداخته و دیگر بیکار نباشند و از فکر بچه دادن منصرف گردند. درصورت لزوم می توان هر چند روز یکبار قاب تازه بافته شده را از کندو بیرون آورده و یک قاب تازه با نوار ۳ سانتیمتری موم پرچ شده بجایش آویزان نمود تا وضع در طبیعت عوض شده و امکان کار کردن در خارج از کندو برایشان به وجود آید. ۳- بارانهای طویل المدت : بدی هوا در فصل رشد یعنی در بهار باعث بیکار شدن زنبورهای فعال و عدم امکان خروجشان از کندو می گردد. هرگاه مدت بدی هوا و یا باران زیاد باشد زنبورهای بیکار را به فکر بچه دادن می اندازد بخصوص اگر جمعیت قوی هم باشد. راه مبارزه : یکی از قابهای پر از لارو سر بسته کندو را بدون زنبور برداشته داخل یک کندوی ضعیف آویزان می کنند و بجای آن یک دیواره و یا یک قاب با نوار مومی پرچ شده ۳ سانتیمتری می آویزند تا زنبورها وقت بیکاریشان را با کار کردن روی آنها بگذرانند و به فکر بچه دادن نیفتند. ۴- کم شدن ناگهانی گلها و شهد در طبیعت پس از یک دوره وفور : قطع و یا کم شدن شدید و ناگهانی گلها و شهد در منطقه ای که قبلا پر از گلهای عسل خیز بوده و گرده فراوان نیز داشت باعث بیکار ماندن زنبورهای فعال جمعیتهای قوی می گردد و فکر و خیالشان را به سمت بچه دادن سوق می دهد. راه مبارزه : کندو را بهتر است هرچه سریعتر به نقاط پر گل کوچ داد تا زنبورها دوباره امکان فعالیت داشته باشند. ۵- زیادی تعداد زنبورهای جوان : زیاد شدن تعداد زنبورهای جوان که غدد شیریشان ترشح فراوان دارد، می تواند جمعیت را وادار به بچه دادن کند تا این زنبورهای جوان بتوانند موادی را که از غددشان ترشح می شود در اختیار لاروها قرار دهند. راه مبارزه : الف- ملکه را در تخمگذاری محدود کرد. برای این کار یک پنجره ملکه در داخل کندو و موازی با شانها گذاشت و ملکه را نیز به آنجا منتقل نمود تا تنها داخل همین ۲ شان بتواند تخمگذاری کند. پس از تخمگذاری شانهای پر از تخم را برداشته و بدون زنبور داخل کندوهای ضعیف آویزان نموده و یک الی دو شان خالی تازه به ملکه داد. بدینوسیله هم ملکه به اندازه نیاز و ظرفیتش تخم گذاشته و هم از تولید بیش از حد زنبورهای جوان در داخل کندوی قوی جلوگیری شده است. ب- هر هفته یک شان پر از لارو سر بسته بدون زنبور را از کندو برداشته و یک دیواره یا قاب بافته شده را بجایش آویزان نمود. شان پر از لارو سر بسته را داخل یک کندوی نسبتا ضعیف یا متوسط آویزان و آن را تقویت می کنند.
زنبور عسل
محل آویزان کردنش نقطه ایست که در آنجا زنبورها زیادترند. ۶- نژاد : نژادهای وجود دارند که بطور ارثی بچه زیاد می دهند. نژاد زنبور عسل ایرانی یکی از آنهاست. این نژادها در برابر تمام راههای مبارزه مقاومت کرده و هر کاری را که زنبور دار بکند آنها در نهایت بچه خواهند داد. بطور مثال جمعیتهای نژاد ایرانی حتی زمانی که ضعیف هستند باز هم بچه می دهند چون بچه دادن در ارث و خون آنهاست.

راه مبارزه : تنها راهی که برای مبارزه بر ضد خاصیت بچه دهی ارثی جمعیتها وجود دارد تعویض ملکه آنها با ملکه ای از نژاد دیگر است که خاصیت بچه دهی در آنها کمتر باشد.